
Ένα ακούμπημα Ψυχής στο γαλάζιο της Σκοπέλου
[…]Αυτή η γη έφτασε στα χέρια μου από τους γονείς και τους παππούδες μου. Άνθρωποι του μόχθου, που υπηρέτησαν τη γη με τα χέρια τους. Εγώ, ακολουθώντας διαφορετικά μονοπάτια στη ζωή, ένιωσα την ανάγκη να επιστρέψω κάτι πίσω. Όχι με το άροτρο, αλλά με την πίστη. Το εκκλησάκι αυτό χτίστηκε για να τιμήσει όσους έφυγαν, αλλά κυρίως για να δοξάσει Εκείνον που μας χαρίζει την ύπαρξη.









