Ο Σύλλογος Γυναικών Σκοπέλου (μέλος της Ομοσπονδίας Γυναικών Ελλάδας) τίμησε την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας, την Κυριακή 8 Μάρτη 2026, με εκδήλωση που περιλάμβανε ομιλία και προβολή ταινίας στην κατάμεστη αίθουσα του Πολιτιστικού και Λαογραφικού Συλλόγου Σκοπέλου.

Την κεντρική ομιλία πραγματοποίησε η πρόεδρος του Συλλόγου Γυναικών Σκοπέλου, Σούλα Πατσή, ενώ στη συνέχεια προβλήθηκε ταινία – αφιέρωμα στη ζωή και τη δράση της Ρόζα Λούξεμπουργκ, της επαναστάτριας μαρξίστριας που αφιέρωσε τη ζωή της στον αγώνα για την κοινωνική απελευθέρωση, τη χειραφέτηση των γυναικών και τον σοσιαλισμό.

Απόσπασμα από την ομιλία της προέδρου Σούλας Πατσή – Κορέντη

Ο Σύλλογος Γυναικών Σκοπέλου, μέλος της Ομοσπονδία Γυναικών Ελλάδας, τιμά την 8η Μάρτη, Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας, όχι ως γιορτή αλλά ως ημέρα αγώνα, μνήμης και διεκδίκησης για τα δικαιώματα των εργαζόμενων γυναικών. Με κεντρικό σύνθημα «Δυναμώνουμε τον αγώνα ενάντια στην εκμετάλλευση και την ανισοτιμία», η Ομοσπονδία οργανώνει εκδηλώσεις σε όλη την Ελλάδα.

Απευθυνόμαστε σε όλες τις γυναίκες του μόχθου: τις εργαζόμενες, τις αυτοαπασχολούμενες, τις αγρότισσες, τις φοιτήτριες, τις νέες μητέρες, καθώς και τις μετανάστριες και πρόσφυγες.

Οι μεγάλοι γυναικείοι εργατικοί αγώνες των προηγούμενων αιώνων φωτίζουν και σήμερα τον δρόμο της συλλογικής δράσης, για να διεκδικήσουμε όσα έχουμε ανάγκη και μπορούν να εξασφαλίσουν την ισοτιμία και τη χειραφέτησή μας.

Γι’ αυτό, τη φετινή Παγκόσμια Ημέρα της Εργαζόμενης Γυναίκας απαντάμε μαχητικά στον «πόλεμο» που -όπως τονίστηκε- έχουν κηρύξει οι επιχειρηματικοί όμιλοι, οι κυβερνήσεις, η Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ σε κάθε πλευρά της ζωής μας.

Στρέφουμε τα βέλη μας ενάντια στην αιτία της γυναικείας ανισοτιμίας και της αναπαραγωγής παλιών και νέων μορφών βίας και καταπίεσης: την εκμετάλλευση που θυσιάζει τις ανάγκες των εργαζομένων στο βωμό της κερδοφορίας των επιχειρηματικών ομίλων και των ανταγωνισμών τους, που φτάνουν μέχρι και τις πολεμικές συγκρούσεις.

Η ομιλία αναφέρθηκε εκτενώς στις δύσκολες συνθήκες που αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενες γυναίκες, στην εντατικοποίηση της εργασίας, στα εξαντλητικά ωράρια και στις ελλείψεις μέτρων προστασίας για την υγεία, τη μητρότητα και την ασφάλεια στους χώρους δουλειάς.

Παράλληλα, ασκήθηκε κριτική στις πολιτικές που -όπως επισημάνθηκε- πλήττουν τις αυτοαπασχολούμενες, ξεκληρίζουν τις αγρότισσες και στερούν από τις νέες γυναίκες το δικαίωμα στη δωρεάν και ολοκληρωμένη εκπαίδευση, ενώ ιδιαίτερη αναφορά έγινε και στην κατάσταση των προσφύγων και μεταναστριών.

Επιπλέον, υπογραμμίστηκε ότι

οι κοινωνικές ανάγκες των γυναικών σε υγεία, παιδεία και πρόνοια θυσιάζονται στο όνομα του «κόστους» για το κράτος και του οφέλους για τους επιχειρηματικούς ομίλους, ενώ καταγγέλθηκαν οι ελλείψεις δομών για την προστασία θυμάτων ενδοοικογενειακής και σεξουαλικής βίας.

Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε και στην αντίθεση προς τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και τις αιτίες που τον γεννούν. Όπως τονίστηκε, οι ανταγωνισμοί μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων, όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Κίνα, εντείνουν την πολεμική προετοιμασία, με το κόστος να το πληρώνουν οι λαοί.

Κλείνοντας, η πρόεδρος του Συλλόγου κάλεσε τις γυναίκες να δυναμώσουν τη συλλογική δράση και τον κοινό αγώνα γυναικών και ανδρών της βιοπάλης για σταθερή εργασία, προστασία της μητρότητας, μέτρα υγείας και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς και για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση.

Η σημερινή εκδήλωση είναι αφιερωμένη στη μνήμη των 130 εργατριών που κάηκαν ζωντανές σε εργοστάσιο της Νέας Υόρκης στις 8 Μάρτη 1857, ως αντίποινα για τη μεγάλη απεργία τους και τον αγώνα τους για αξιοπρέπεια και δικαιώματα.
Πέρασαν 53 χρόνια μέχρι το 1910, όταν καθιερώθηκε η Διεθνής Ημέρα της Γυναίκας.

Η 8η Μάρτη δεν είναι γιορτή.
Δεν είναι λουλούδια, ούτε ωδή στα ψηλοτάκουνα.

Είναι μνήμη.
Είναι αγώνας.
Είναι υπόσχεση ότι τίποτα δεν χαρίστηκε — όλα κατακτήθηκαν.