Παραμονή Χριστουγέννων
24 Δεκεμβρίου 2025

Στο νησί τα κάλαντα αντηχούν από άκρη σε άκρη, σαν να μην πέρασε ποτέ ο χρόνος. Οι ίδιες μελωδίες, οι ίδιες ευχές, το ίδιο ρίγος στην καρδιά.
Μια τέτοια μέρα, η Σοφία Βλαχάκη άνοιξε προσεκτικά το συρτάρι της μνήμης. Ανάμεσα σε κιτρινισμένες φωτογραφίες και σιωπές που μιλούν, ξεπρόβαλε ο πατέρας της, ο Απόστολος Βλαχάκης, πλαισιωμένος από τη μπάντα των μαθητών του. Νέοι τότε, με όργανα στα χέρια και την ψυχή γεμάτη προσφορά, έλεγαν τα κάλαντα όχι μόνο για τη χαρά των ημερών, αλλά «υπέρ των πτωχών».

Όταν η βόλτα τελείωνε και οι δρόμοι ησύχαζαν, το κουτί με τα χρήματα επέστρεφε στο εκκλησάκι της Αγίας Αικατερίνης και του Αγίου Μερκουρίου. Από εκεί, η αγάπη έπαιρνε μορφή: κρέας από τα κρεοπωλεία της εποχής, λίγα μακαρόνια σε σακουλάκια, και μια διακριτική διανομή σε άπορες οικογένειες. Δίπλα τους πάντα ο Γιάννης Χήρας, άνθρωπος που «γνώριζε τον πόνο και τη φτώχεια», πρόεδρος του Φιλανθρωπικού Συλλόγου Σκοπέλου, γελαστός και ακούραστος μέχρι το τέλος.

«Έτοιμοι για τα κάλαντα», έγραφε αργότερα ο Απόστολος Βλαχάκης.
Και οι λέξεις του μοιάζουν ακόμη να περπατούν στα σοκάκια:
«Χρόνια πολλά στο διάβα σας, αφήσατε σημάδι…
αλλού χαρά, αλλού βάσανα, κι αλλού καημός φωλιάζει…»

Ο χρόνος κυλά, παραμονή Χριστουγέννων ξανά, με τον ίδιο θερμό ρυθμό να πλησιάζει η Πρωτοχρονιά. Άλλοτε με μάτια γελαστά, άλλοτε δακρυσμένα, μα πάντα με την ίδια αλήθεια:
«της Άγιας Νύχτας η χαρά ποτέ δεν θα παλιώσει…»

Η Σκοπελίτισσα Σοφία Βλαχάκη, δεν λείπει ποτέ από τα πολιτιστικά δρώμενα του τόπου. Πιστεύει βαθιά πως τα ήθη και τα έθιμα πρέπει να μένουν ζωντανά, γιατί μέσα τους χτυπά η καρδιά του νησιού. Μιλά για την παλιά Σκόπελο, τότε που ο πατέρας της έπαιζε πολλά όργανα — με αγαπημένο το ακορντεόν — και δίδασκε αφιλοκερδώς, για να ανθίσει η μουσική και να γεμίσουν οι δρόμοι ήχους και ανθρώπινη ζεστασιά.

Κι έτσι, μέσα από αυτές τις φωτογραφίες, δεν βλέπουμε μόνο πρόσωπα μιας άλλης εποχής.
Ακούμε ξανά τα κάλαντα, νιώθουμε τη σιωπηλή προσφορά, και θυμόμαστε πως κάποτε — και ίσως ακόμη — τα Χριστούγεννα ήταν πάνω απ’ όλα μοίρασμα.




