Σ’ ένα οικογενειακό περιβάλλον αποχαιρετίσαμε σήμερα με βαθιά λύπη ένα σπουδαίο άνθρωπο και επιστήμονα, τον Πεπαρήθειο (όπως του άρεσε να αποκαλεί τον εαυτό του) Γιάννη Τσουκαλά.

Όπως ήταν όλη του η ζωή, απλή, ταπεινή και αθόρυβη, έτσι ήταν και η σημερινή τελευταία του μέρα.

Έφυγα από το κοιμητήριο πολύ συγκινημένη και με ένα κόμπο στο λαιμό μου για έναν όμορφο και γλυκό άνθρωπο, που παρόλο το αξιοθαύμαστο βιογραφικό του, το μεγάλο συγγραφικό του έργο και την αφιέρωση κυριολεκτικά όλης του της ζωής στο λειτούργημά του, έφυγε έτσι απλά σαν ένα δροσερό φύσημα του αέρα.

Ας είναι ελαφρύ το χώμα του Βόλου, που τον φιλοξένησε τα τελευταία χρόνια της ζωής του, ερευνώντας και γράφοντας μέχρι τέλους, αγναντεύοντας τη θάλασσα του Παγασητικού, που τον μετέφερε νοερά στο αγαπημένο του νησί.

ΛΧΚ

24/6/26

Μια παλιά φωτογραφία από το μαγαζί του Ν. Βλαχάκη “Sirene” σε κάποια χοροεσπερίδα με νεαρό, τότε, τον Γιάννη Τσουκαλά και αγαπημένα πρόσωπα.