Ένα φυλλάδιο του 1993, βγαλμένο από το «χρονοντούλαπο» του Νίκου Ρόδιου, μας θυμίζει την απαρχή της οργανωμένης θεατρικής δραστηριότητας στη Σκόπελο. Στο εξώφυλλό του αναφέρονται δύο παραστάσεις, οι πρώτες του τότε νεοσύστατου Πολιτιστικού Οργανισμού του Δήμου Σκοπέλου (ΠΟΔΣ).

Στο εισαγωγικό σημείωμα του φυλλαδίου διαβάζουμε ότι η δημιουργία του ΠΟΔΣ προέκυψε από την έλλειψη καλλιτεχνικής δραστηριότητας στο νησί, κυρίως για τα παιδιά. Η σύσταση έξι καλλιτεχνικών τμημάτων (μουσική, ζωγραφική, χορός, θέατρο, κεραμική και φωτογραφία) και η μεγάλη συμμετοχή μικρών και μεγάλων επιβεβαίωσαν πως επρόκειτο για μια ουσιαστική ανάγκη και δημιουργική διέξοδο.

Το θεατρικό τμήμα του ΠΟΔΣ ξεκίνησε τη λειτουργία του τον Οκτώβριο του 1993, με τμήματα παιδιών και ενηλίκων και υπεύθυνο τον Γεννάδιο Πατσή.

Η πρώτη παράσταση ήταν η μονόπρακτη κωμωδία του Άντον Τσέχωφ «Η Αρκούδα», σε σκηνοθεσία και κοστούμια του Γεννάδιου Πατσή και σκηνικά της Βάσως Κοσμά. Τους ρόλους ερμήνευσαν η Μάχη Χριστίνη, ο Γιώργος Παχής και ο Αχιλλέας Φτάρας, εκπαιδευτικός τότε στο νησί.

Ακολούθησε η παιδική παράσταση του Γιάννη Καλατζόπουλου «Ο μίστερ Σούπερ-Μπαμ και η Ρηνούλα», έργο γραμμένο το 1979 στο πλαίσιο του «Έτους του Παιδιού». Τη σκηνοθεσία και τα κοστούμια υπέγραψε και πάλι ο Γεννάδιος Πατσή, τα σκηνικά η Βάσω Κοσμά, ενώ τη μουσική και την ηχητική υποστήριξη ανέλαβε ο Κώστας Αμπελάκιας.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει μια σημείωση στο πρόγραμμα της παράστασης του Γιάννη Καλατζόπουλου, γραμμένη πριν από 33 χρόνια, που αποδεικνύεται εξαιρετικά επίκαιρη ακόμη και σήμερα:

«Σήμερα, που η κακή χρήση της τεχνολογικής προόδου προσπαθεί να μετατρέψει τον άνθρωπο -από την πιο τρυφερή του ηλικία- σε παθητικό θεατή της ζωής, το παιδικό θεατρικό έργο δικαιώνει την ύπαρξή του μόνο όταν αντιστέκεται στην πνευματική, ηθική και αισθητική νάρκωση του παιδιού».

Στην πρώτη αυτή παιδική παράσταση του ΠΟΔΣ συμμετείχαν, σύμφωνα με το πρόγραμμα, οι: Νίκη Παχή, Παρασκευή Νάστα, Ρούλα Κουλούκα, Μαρία Κοσμά, Ελένη Ψαριανού, Παναγιώτα Χατζηκυριάκου, Σουζάνα Χριστίνη, Νίνα Θωμά, Ηρώ Ρέκκα, Δήμητρα Μάρκου, Κατερίνα Κεφαλωνίτη, Γεωργία Παπαζήση, Κατερίνα Χαρίση, Μαρία Αναγνώστου, Σπυριδούλα Μπετσάνη, Έλσα Παχή, Δέσποινα Χατζηκυριάκου, Μαρία Φλωρούς, Χαρούλα Ταλαδιανού, Άρτεμις Κοσμά, Μαρία Χάνου.

Ο Γεννάδιος Πατσής, γεννημένος στην Τασκένδη, ακολούθησε τον πατέρα του στη Σκόπελο μετά την ανατροπή του καθεστώτος της Σοβιετικής Ένωσης. Η Σκόπελος αποτέλεσε τον πρώτο σταθμό για την ένταξή του στην ελληνική κοινωνία και την εκμάθηση της γλώσσας, χωρίς καμία κρατική υποστήριξη.

Στο νησί δημιούργησε δύο θεατρικές ομάδες, παιδιών και ενηλίκων, οι οποίες ανέβασαν πλήθος παραστάσεων με μεγάλη απήχηση στο κοινό. Το ρεπερτόριό τους περιλάμβανε κυρίως κλασικά έργα, όπως η «Λυσιστράτη», «Η Αρκούδα» και «Η Βεγγέρα».

Το 2010 ο Σύλλογος Γυναικών Σκοπέλου τίμησε τον Σκοπελίτη καλλιτέχνη Γεννάδιο Πατσή με ειδική εκδήλωση-αφιέρωμα, στο πλαίσιο της οποίας προβλήθηκε η ταινία «Το βουνό μπροστά» του Βασίλη Ντούρου, συμμετοχή στο 49ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, με τον Γεννάδιο Πατσή να παραβρίσκεται στην εκδήλωση.

• Μετά τη δημοσίευση του παραπάνω κειμένου, Σκοπελίτης, κάτοικος πλέον της ευρύτερης περιοχής της Αθήνας, μας έστειλε το παρακάτω:

«Απ΄όσα θυμάμαι…

Χάρηκα αφάνταστα όταν διάβασα στο sporadesnews σχετικά με τον Γεννάδιο Πατσή.Ήταν για μένα μια πολύ ευχάριστη στιγμή.

Έζησα μαζί με όλους τους συμπατριώτες μου εκείνες τις πολύ όμορφες στιγμές δράσης του αγαπητού Γεννάδιου Πατσή, παιδί του σκοπελίτη πολιτικού πρόσφυγα Σταμάτη Πατσή. Θέλω όμως να πω ότι ήταν μια πολύ μεγάλη απώλεια η φυγή του από το νησί, γιατί πιστεύω ότι η Σκόπελος, με την παρουσία στο νησί του Γεννάδιου, σήμερα θα βρισκόταν στην πρωτοπορία του Πολιτισμού.

Το ταλέντο του και οι δυνατότητες του Γεννάδιου Πατσή βρήκαν χώρο και στέγη στο κλεινόν άστυ και σήμετα, από όσα μαθαίνω, δημιουργεί στο Καματερό, στη

Θεατρική Σκηνή “ΕΚΤΟΣ ΣΧΕΔΙΟΥ” και παράγει σπουδαίο έργο.

Γεννάδιε σου εύχομαι πάντα να παράγεις…

Σκοπελίτης της Αθήνας

14-1-2026»