Με αφορμή την παραπάνω φωτογραφία ο Γιάννης Δημ. Τζώρτζης από την ομιχλώδη αυτόν τον καιρο Ελβετία, θυμάται κάποια ονόματα και γράφει τις σκέψεις του για τον Γιάννη Χήρα
…μέσα από αυτές τις φωτογραφίες, δεν βλέπουμε μόνο πρόσωπα μιας άλλης εποχής. Ακούμε ξανά τα κάλαντα, νιώθουμε τη σιωπηλή προσφορά, και θυμόμαστε πως κάποτε — και ίσως ακόμη — τα Χριστούγεννα ήταν πάνω απ’ όλα μοίρασμα.
Στο φετινό Φεστιβάλ «Μέρες Ρεμπέτικου στη Σκόπελο», που γέμισε μουσικές και κόσμο κάθε ηλικίας, είχαμε την ευκαιρία να γνωρίσουμε μια ξεχωριστή γυναίκα με μακρά σχέση με το νησί και την παράδοσή του: την κα Καλλιόπη Καμίνη.
Πώς σας φαίνεται σήμερα; Είναι πιο «σύγχρονο», πιο άνετο, μα έχει ακόμα ψυχή;
…η Αποκριά του ’84 ζει ακόμα στις μνήμες, στις φωτογραφίες, στις αφηγήσεις. Ζει σε εκείνα τα γέλια, τις μικρές στιγμές που έγιναν αιώνιες. Και ίσως, όπως λέει η Μάρω, όλες οι γυναίκες που συμμετείχαν, να έχουν τη δική τους ιστορία να πουν
Η Κατερίνα Μπετσάνη είναι μια γυναίκα που έχει αφιερώσει αμέτρητες ώρες και αστείρευτο μεράκι για να διατηρήσει ζωντανή την πολιτιστική κληρονομιά του τόπου μας…
Οι μορφές των ανθρώπων, οι ενδυμασίες και οι εκφράσεις τους μας ταξιδεύουν πίσω σε μια εποχή που η παράδοση συναντούσε τη χαρά και το κέφι των ανθρώπων.
Μια εικόνα που ξυπνά μνήμες από μια Σκόπελο απλή, αυθεντική, όπου η ζωή κυλούσε με αργούς ρυθμούς, με τους ανθρώπους δεμένους με τη θάλασσα και τις παραδόσεις τους.
Με αφορμή την παραπάνω φωτογραφία ο Γιάννης Δημ. Τζώρτζης από την ομιχλώδη αυτόν τον καιρο Ελβετία, θυμάται κάποια ονόματα και γράφει τις σκέψεις του για τον Γιάννη Χήρα
…μέσα από αυτές τις φωτογραφίες, δεν βλέπουμε μόνο πρόσωπα μιας άλλης εποχής. Ακούμε ξανά τα κάλαντα, νιώθουμε τη σιωπηλή προσφορά, και θυμόμαστε πως κάποτε — και ίσως ακόμη — τα Χριστούγεννα ήταν πάνω απ’ όλα μοίρασμα.
Στο φετινό Φεστιβάλ «Μέρες Ρεμπέτικου στη Σκόπελο», που γέμισε μουσικές και κόσμο κάθε ηλικίας, είχαμε την ευκαιρία να γνωρίσουμε μια ξεχωριστή γυναίκα με μακρά σχέση με το νησί και την παράδοσή του: την κα Καλλιόπη Καμίνη.
Πώς σας φαίνεται σήμερα; Είναι πιο «σύγχρονο», πιο άνετο, μα έχει ακόμα ψυχή;
…η Αποκριά του ’84 ζει ακόμα στις μνήμες, στις φωτογραφίες, στις αφηγήσεις. Ζει σε εκείνα τα γέλια, τις μικρές στιγμές που έγιναν αιώνιες. Και ίσως, όπως λέει η Μάρω, όλες οι γυναίκες που συμμετείχαν, να έχουν τη δική τους ιστορία να πουν
Η Κατερίνα Μπετσάνη είναι μια γυναίκα που έχει αφιερώσει αμέτρητες ώρες και αστείρευτο μεράκι για να διατηρήσει ζωντανή την πολιτιστική κληρονομιά του τόπου μας…
Οι μορφές των ανθρώπων, οι ενδυμασίες και οι εκφράσεις τους μας ταξιδεύουν πίσω σε μια εποχή που η παράδοση συναντούσε τη χαρά και το κέφι των ανθρώπων.
Μια εικόνα που ξυπνά μνήμες από μια Σκόπελο απλή, αυθεντική, όπου η ζωή κυλούσε με αργούς ρυθμούς, με τους ανθρώπους δεμένους με τη θάλασσα και τις παραδόσεις τους.
