Η συμμετοχή στα κοινά ενός τόπου απαιτεί σταθερή και αταλάντευτη πορεία, θεμελιωμένη σε αξίες που δεν αλλάζουν με τον άνεμο των συγκυριών. Δεν είναι πεδίο εύκολων υποσχέσεων ούτε χώρος προσωπικής προβολής, αλλά πράξη ευθύνης απέναντι στο παρόν και στο μέλλον του τόπου. Η ειλικρίνεια αποτελεί τον πυρήνα αυτής της στάσης· το θάρρος να λες την αλήθεια, ακόμη κι όταν δεν είναι δημοφιλής, και να αναλαμβάνεις το κόστος των επιλογών σου χωρίς υπεκφυγές.

Η πάλη για τη συνέπεια στα κοινά είναι διαρκής. Τα προβλήματα επανέρχονται, οι ανάγκες μεταβάλλονται και η κόπωση των πολιτών μεγαλώνει. Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η συνέπεια γίνεται πράξη αντίστασης. Όχι απέναντι στον χρόνο, αλλά απέναντι στη φθορά της αξιοπιστίας. Όταν ο λόγος παραμένει σταθερός και το έργο εναρμονίζεται με αυτόν, τότε η συμμετοχή αποκτά νόημα και βάθος. Η εμπιστοσύνη δεν χτίζεται με μεγάλες διακηρύξεις, αλλά με μικρές, καθημερινές πράξεις που επαναλαμβάνονται με επιμονή.

Η σταθερότητα δεν σημαίνει ακαμψία. Σημαίνει καθαρή πυξίδα αξιών που επιτρέπει προσαρμογή χωρίς εκπτώσεις. Σημαίνει να συμμετέχεις, να ακούς, να συνεργάζεσαι, χωρίς να παρασύρεσαι από πρόσκαιρα οφέλη ή ευκολίες.

Στο τέλος λοιπόν η απουσία υποσχέσεων δεν είναι αδυναμία, αλλά ένδειξη σεβασμού προς τους πολίτες, γιατί αναγνωρίζει την πολυπλοκότητα των ζητημάτων και τα πραγματικά όρια της δράσης.

Καλή και δημιουργική Χρονιά.

Δημ. Κ. Ευσταθίου